„Normalarbetsdagen” Gustafa Fredrika Steffena to socjalny traktat napisany na końcu XIX wieku. W tym dziele rozpatruje się kluczową rolę ustalenia standardowego dnia pracy dla dorosłych mężczyzn, kobiet oraz młodych pracowników, z zamiarem uwzględnienia ogólnych społecznych i ekonomicznych warunków tego okresu. Głównym tematem jest wpływ długości pracy na stan zdrowia fizycznego i psychicznego pracowników, ich gospodarczą stabilność oraz ogólną jakość życia. Na początku książki autor podkreśla konieczność i złożoność rozwiązywania tego problemu, który w wielu krajach rozwiniętych, w tym Szwecji, cieszył się dużym znaczeniem politycznym. Steffen zwraca uwagę na trudności wynikające z osiągnięcia szerokiej akceptacji tych reform, zwłaszcza biorąc pod uwagę wciąż rozwijające się teorie ekonomiczne. Przedstawia związki pomiędzy długością pracy a zdrowiem pracowników, ich moralnymi standardami oraz produktywnością, ostrzegając przy tym przed bezkrytycznym poparciem lub sprzeciwem wobec inicjatyw zmierzających do regulacji dnia pracy. Taki podejście Steffena pokazuje, jak analitycznie rozwiązywał istotne problemy społeczne swoich czasów, przygotowując czytelnika do dogłębnego rozpatrzenia historycznego kontekstu oraz społeczno-gospodarczych konsekwencji tych zmian.