‘Los Recursos de la Astucia’ van Pío Baroja is een roman die werd geschreven in het begin van de 20ste eeuw. De verhaal draait om Don Pedro Leguía, die zijn ervaringen voorafgaand aan de Septemberrevolutie vertelt; een verhaal vol kleurrijke personages en politieke intriges. Het boek verkent thema’s als listigheid, sociale dynamiek en de relatie tussen persoonlijke ambities en historische gebeurtenissen, in een rijk uitgebeeld Spaans kader. In het begin van het verhaal reflecteert Don Pedro Leguía over zijn leven in Madrid, waar hij zich door vroegere politieke fouten en ziekte afgescheiden voelt van de publieke en privéwereld. Op aandringen van een vriend-senator besluit hij een tijd te verblijven in de stille pinewouden van Cuenca. Hier ontmoet hij verschillende personages, waaronder een nieuwsgierige oude vrouw genaamd Cándida, die hem naar een lokale begrafenisondernemer leidt. Tijdens zijn verblijf in Cuenca komt Leguía te weten over de turbulente politieke geschiedenis van de regio en de belangrijkste figuren uit deze tijd; dit vormt de basis voor de verweving van persoonlijke verhalen met het bredere politieke gebeuren dat door het hele boek heen te zien is.