„Słup ognia; czyli Izrael w niewoli” autorstwa J. H. Ingrahama to powieść historyczna napisana w połowie XIX wieku. Akcja rozgrywa się w czasach niewoli Izraelitów w Egipcie, splatając fikcyjne postacie z wydarzeniami biblijnymi. Protagonistą jest książę Sesostris z Fenicji, który udaje się do Egiptu, aby studiować jego prawa, sztukę i obyczaje, i staje się świadkiem ucisku ludu hebrajskiego. Początek utworu przedstawia księcia Sesostrisa przybywającego do Egiptu i wyrażającego podziw dla majestatu tej krainy i jej mieszkańców. W listach do matki opisuje wspaniałość miasta On, potężny dwór królowej Amense oraz ucisk, któremu poddawani są Izraelici, obserwując ich pracę pod jarzmem okrutnych nadzorców. Gdy przygotowuje się do poznawania egipskiej kultury, ton utworu odzwierciedla połączenie podziwu dla przepychu Egiptu ze współczuciem dla cierpienia Izraelitów. Listy nie tylko przygotowują grunt pod rozwijający się dramat, lecz także uwypuklają kontrast między wystawnością egipskiego życia a rozpaczliwym położeniem Hebrajczyków, zapowiadając duchowy i moralny konflikt, który rozwinie się w miarę postępu narracji.