J. H. Ingraham’ın “Ateş Sütunu; ya da Esaret Altındaki İsrail” adlı eseri, 19. yüzyılın ortalarında yazılmış tarihî bir romandır. Hikâye, İsrailoğullarının Mısır’daki esareti döneminde geçer ve kurgusal karakterleri İncil’deki olaylarla iç içe işler. Başkahraman, Mısır’a yasalarını, sanatlarını ve geleneklerini incelemek üzere giden ve İbrani halkının gördüğü zulme tanık olan Fenikeli Prens Sesostris’tir. Eserin başlangıcında Prens Sesostris’in Mısır’a varışı anlatılır; prens, ülkenin ve halkının ihtişamı karşısında duyduğu hayranlığı dile getirir. Annesine yazdığı mektuplarda On kentinin görkemini, Kraliçe Amense’nin güçlü sarayını ve zalim angarya amirlerinin gözetimi altında çalışırken gözlemlediği İsrailoğullarının maruz kaldığı zulmü anlatır. Mısır kültürüyle tanışmaya hazırlanırken anlatımın tonu, Mısır’ın ihtişamına duyulan hayranlık ile İsrailoğullarının çektiği acılara duyulan merhametin bir bileşimini yansıtır. Mektuplar yalnızca gelişmekte olan dramın zeminini hazırlamakla kalmaz, aynı zamanda Mısır yaşamının debdebesi ile İbranilerin içinde bulunduğu acı durumu da vurgular; anlatı ilerledikçe gelişecek ruhsal ve ahlaki çatışmanın habercisi olur.