«Wij en ons ezeltje» اثر ایمی لو فِوْر، رمانی است که احتمالاً در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. داستان دربارهٔ خانوادهای متشکل از چند کودک است که با پیامدهای مرگ مادرشان دستوپنجه نرم میکنند، در حالی که پدرشان، که بهعنوان کشیش خدمت میکند، با دشواریهای بزرگ کردن آنان در روستایی جدید مواجه است. نیروی محرک شیطنتهای کودکان، عزم آنان برای بهدستآوردن الاغی پیر است؛ تلاشی که هنگام طرح نقشههایی برای پول درآوردن، آنها را به ماجراهای مختلفی میکشاند. در آغاز روایت، دختر بزرگتر، گریتْیه، خانوادهاش را معرفی میکند و از نقل مکان اخیرشان به روستایی میگوید؛ نقل مکانی که آغاز تازهای سرشار از هیجان و اندوه را رقم میزند. او خواهر و برادرهایش را توصیف میکند: دانِ باهوش و شیطان، الکسِ متفکر، لِنای بازیگوش و کوچکترینشان، پوف، که معصومیتش لحظههای خندهداری میآفریند. کودکان بر سر هدف مشترکشان، یعنی خریدن یک الاغ، با یکدیگر متحد میشوند و این امر به بحثهای پرشور و ایدههای هوشمندانهای برای پول درآوردن میانجامد. این آغاز، زمینه را برای کاوشی دلنشین در زندگی خانوادگی، تابآوری و میل جوانانه به ماجراجویی فراهم میکند.