‘The Expositor’s Bible: The Book of the Twelve Prophets, Vol. 2’ van George Adam Smith is een wetenschappelijk werk over de bijbeluitlegging dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Dit deel gaat verder met het onderzoek naar de ‘minder bekende profeten’, namelijk Zefanja, Nahum, Habakuk, Obadja, Hagai, Zacharia, Malachi, Joel en Jona. Het boek behandelt hun historische achtergrond, kritische interpretaties en theologische implicaties, waardoor een volledig begrip van de profetieën uit deze tijd wordt gegeven. In het inleidende gedeelte wordt het onderzoeksschema uiteengezet; er wordt aandacht besteed aan de minder bekende profeten uit de 7e eeuw en later, evenals aan de complexe sociale en religieuze omstandigheden die hun boodschappen beïnvloedden. Ieder hoofdstuk wordt op een gedetailleerde manier georganiseerd, met inleidingen, uitleggingen en contextuele beschrijvingen; tevens worden de uitdagingen bij het interpreteren van de teksten erkend. Door een combinatie van historische context en kritische analyse biedt het boek een diepgaande blik op de profetieële traditie van Israël, waarbij moderne wetenschappelijke inzichten worden toegepast op oude teksten. Hierdoor komen de subtielere ontwikkelingen in de profetieën naar voren, zoals ze zich hebben gevoegd in de maatschappelijke veranderingen door de geschiedenis heen.