„Biblia według George’a Adama Smitha: Księga dwunastu proroków, tom 2” jest naukową pracą poświęconą biblijnej egzezysie, napisaną u schyłku XIX wieku. Ten tom kontynuuje badanie tekstów Mniejszych Proroków, obejmując w szczególności proroctwa Zefania, Nahuma, Habakuka, Obadjaja, Hagaja, Zachariasza, Malachija, Jóela i Jonny. Autor dokonuje dogłębnego rozpatrzenia ich historycznego kontekstu, krytycznych interpretacji oraz teologicznych implikacji, oferując kompleksowe zrozumienie prorockiej literatury w okresie transformacji w historii Izraela. W przedmówie książki opisuje strukturę tomu, zaznaczając, że skupi się na mniej znanych prorokach z VII wieku i późniejszych okresów, a także na złożonych społecznych i religijnych warunkach, które wpłynęły na ich przesłania. Przestrzega również o trudnościach związanych z autentycznością tekstów oraz ich interpretacją. Poprzez połączenie historycznego kontekstu z krytycznym rozumieniem autor umożliwia dogłębne badanie izraelskiej tradycji prorockiej, adaptując najnowsze naukowe osiągnięcia do starożytnych tekstów i pokazując złożone zmiany w rozwoju proroctwa wraz z transformacjami społecznymi na przestrzeni historii.