«کالبدشناسی خودکشی» اثر فوربس وینسلو، رسالهای علمی است که در اوایل قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر به جنبههای پزشکی و فلسفی خودکشی میپردازد و استدلال میکند که گرایش به خودویرانگری تا حد زیادی تحت تأثیر سلامت روانی و جسمانی قرار دارد. وینسلو قصد دارد علل و پیامدهای خودکشی را بررسی کند و آن را نه صرفاً یک شکست اخلاقی، بلکه حاصل تعامل پیچیده اختلالات روانشناختی و فیزیولوژیک معرفی میکند. در آغاز رساله، انگیزه وینسلو برای بررسی این موضوع مهم شرح داده میشود؛ انگیزهای که از مقالهای سرچشمه گرفت که او در انجمن پزشکی وستمینستر ارائه کرد و بحث گستردهای را در میان متخصصان پزشکی برانگیخت. او بر ضرورت نگریستن به خودکشی از دریچه پزشکی تأکید میکند و این تصور رایج را به چالش میکشد که افرادی که خودکشی میکنند، تواناییهای کامل ذهنی خود را حفظ کردهاند. وینسلو درباره دیدگاههای تاریخی نسبت به خودکشی تأمل میکند و با برجسته کردن نمونههایی از دوران باستان نشان میدهد که نگرشهای فرهنگی نسبت به این عمل چگونه تحول یافتهاند؛ و در نهایت تأکید میکند که درک پیامدهای پزشکی آن، هم برای پیشگیری و هم برای درمان ضروری است. افزون بر این، او از پژوهشگران گوناگونی که بر اندیشههایش درباره ماهیت پیچیده خودکشی تأثیر گذاشتهاند، قدردانی میکند و بدین ترتیب قصد خود را برای افزایش آگاهی و بینش درباره این مسئله مهم نشان میدهد.