Hegel's Lectures on the History of Philosophy: Volume 2 (of 3)
Kitob haqida
Hegelning “Falsafa tarixi bo‘yicha ma’ruzalar: 2-jild” asari XIX asr oxirida yozilgan falsafiy matndir. Ushbu jild falsafiy tafakkur rivojini, xususan, Aflotun va Aristotel kabi qadimgi faylasuflarni o‘rganishga bag‘ishlangan keng qamrovli tadqiqotning bir qismidir. Asarda ularning ushbu sohaga qo‘shgan hissasi tizimli ravishda tahlil qilinib, metafizika, axloq va mantiqqa oid qarashlari chuqur o‘rganiladi; shu tariqa u falsafiy evolyutsiyaning tanqidiy-tarixiy bayoni bo‘lib xizmat qiladi. Ushbu jild boshida matnda Aflotun va Aristotelning falsafiy fikr taraqqiyotini shakllantirishdagi ahamiyati ko‘rib chiqiladi. Unda Aflotunning yondashuvi bayon qilinib, uning oliy reallik tafakkur va voqelik birlashgan ongda mavjud, degan e’tiqodiga urg‘u beriladi. Kirish qismida, shuningdek, Aflotunning hayoti, unga ta’sir ko‘rsatgan omillar va falsafiy g‘oyalarini shakllantirgan muhit haqida biografik ma’lumot beriladi. Hegel yanada chuqurroq muhokama uchun zamin yaratar ekan, Aflotun tafakkurining xristianlikka ko‘rsatgan ulkan ta’siri hamda ushbu falsafiy asoslarning hozirgi kungacha saqlanib qolgan ahamiyatiga ishora qiladi.
Izohlar
Ushbu kitob haqidagi Vikipediya sahifasi: en.wikipedia.org/wiki/Lectures_on_the_History_of_Philosophy
