Georg Vilgelm Fridrix Gegelning “Gegel mantiqi” asari XIX asr boshlarida yozilgan falsafiy risoladir. Ushbu asar Gegelning “Falsafiy fanlar ensiklopediyasi”ni tarjima qilish va sharhlashga bag‘ishlangan bo‘lib, xususan, mantiqqa ajratilgan bo‘limga e’tibor qaratadi. Unda haqiqatni izlash yo‘lida aql va tafakkur tamoyillarini tizimli ravishda qayta tashkil etish maqsadida Gegelning fikrlash tizimi tadqiq etiladi. Jildning kirish qismida o‘quvchilarga Gegelning falsafiy metodologiyasi tanishtirilib, mantiqni fan sifatida anglash uchun intizomli va qat’iy yondashuv zarurligi ta’kidlanadi. Gegel empirik kuzatishlar bilan shug‘ullanish o‘rniga, falsafa faqat idrok etiladigan narsalardan yuksalib, mavjudlikning barcha jihatlarini — Xudo, tabiat va inson ruhiga oid jihatlarni — bog‘lovchi tub haqiqatlarni ko‘zlashi kerakligini ta’kidlaydi. U tafakkurning ahamiyatini va uning voqelik haqidagi tushunchamizni qanday shakllantirishini urg‘ulaydi hamda o‘quvchilarni chinakam bilim shunchaki subyektiv emas, balki kengroq, o‘zaro bog‘liq aql doirasiga ildiz otganini anglashga undaydi. Kirish qismi inson tafakkurining mavjudlik, mohiyat va mavjudlikning mutlaq haqiqatlari haqidagi tushunchalar bilan qanday kesishishini chuqur o‘rganish uchun zamin yaratadi.
Hegel's Lectures on the History of Philosophy: Volume 3 (of 3)
W
B2
Wissenschaft der Logik — Band 1
P
C1
The Philosophy of Fine Art, volume 1 (of 4)
P
B2
Phänomenologie des Geistes
H
B2
Hegel's Lectures on the History of Philosophy: Volume 1 (of 3)
H
B2
Hegel's Lectures on the History of Philosophy: Volume 2 (of 3)