„Logika Hegla” autorstwa Georga Wilhelma Friedricha Hegla to filozoficzny traktat napisany na początku XIX wieku. To tłumaczenie i wyjaśnienie „Encyklopedii nauk filozoficznych” Hegla, skupione w szczególności na rozdziale poświęconym logice. Praca ta bada system myślenia Hegla z zamiarem systematycznego przyorganizowania zasad rozumu i pojęcia w poszukiwaniach prawdy. Wstęp do tego tomu zapoznaje czytelników z metodologią filozoficzną Hegla, podkreślając konieczność dyscyplinowanego i rigorystycznego podejścia do rozumienia logiki jako nauki. Zamiast zajmować się empirycznymi obserwacjami, Hegel twierdzi, że filozofia musi przekraczać to, co jest jedynie percepcyjnie dostępne, i dążyć do pojęcia fundamentalnych prawd łączących wszystkie aspekty bytu – Boga, natury i ludzkiego ducha. Podkreśla znaczenie myślenia oraz to, jak ono kształtuje nasze rozumienie rzeczywistości, zachęcając czytelników, aby uświadomili sobie, że prawdziwe wiedza nie jest jedynie subiektywna, ale ma swoje źródło w szerszym, wzajemnie powiązanym systemie rozumu. Wstęp przygotowuje grunt dla dogłębnego badania tego, w jaki sposób ludzka myśl przenika się z pojęciami bytu, esencji i ostatecznych prawd istnienia.