„Fenomenologia ducha” Georga Wilhelma Friedricha Hegla to filozoficzne dzieło wydane w 1807 roku. Opisuje rozwój świadomości od prostych zmysłowych doświadczeń przez samoświadomość, rozum i duch aż po absolutną wiedzę. Hegel analizuje, jak sprzeczne pojęcia, takie jak podmiot i przedmiot, formują dialektyczną jedność, kwestionując przy tym filozoficzne poglądy Kanta, Jacobiego i Schellinga. Dzieło dotyka epistemologii, etyki oraz filozofii historii; jego analiza dialektiki pana i niewolnika wpłynęła na późniejsze myślenia Marksa.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/The_Phenomenology_of_Spirit de.wikipedia.org/wiki/Phänomenologie_des_Geistes
Hegel's Lectures on the History of Philosophy: Volume 3 (of 3)
W
B2
Wissenschaft der Logik — Band 1
H
B2
Hegel's Lectures on the History of Philosophy: Volume 2 (of 3)
H
B2
Hegel's Lectures on the History of Philosophy: Volume 1 (of 3)
L
B2
The Logic of Hegel
P
C1
The Philosophy of Fine Art, volume 1 (of 4)