‘Phänomenologie des Geistes’ van Georg Wilhelm Friedrich Hegel is een filosofisch werk dat in 1807 werd gepubliceerd. Het beschrijft de ontwikkeling van het bewustzijn: van eenvoudige zintuiglijke waarnemingen via zelfbewustzijn, reden en geest tot absolute kennis. Hegel onderzoekt hoe tegenstellingen als subject en object een dialektische eenheid vormen, waarmee hij de filosofische standpunten van Kant, Jacobi en Schelling tegenspreekt. Het werk behandelt ook epistemologie, ethiek en de filosofie van de geschiedenis; zijn analyse van de dialectiek tussen heer en slaaf heeft de latere gedachten van Marx beïnvloed.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/The_Phenomenology_of_Spirit de.wikipedia.org/wiki/Ph%C3%A4nomenologie_des_Geistes
Hegel's Lectures on the History of Philosophy: Volume 3 (of 3)
W
B2
Wissenschaft der Logik — Band 1
H
B2
Hegel's Lectures on the History of Philosophy: Volume 2 (of 3)
H
B2
Hegel's Lectures on the History of Philosophy: Volume 1 (of 3)
L
B2
The Logic of Hegel
P
C1
The Philosophy of Fine Art, volume 1 (of 4)