„De filosofie van de schone kunsten, deel 1 (van 4)” van Georg Wilhelm Friedrich Hegel is een compilatie van collegeaantekeningen die in 1835 werd gepubliceerd. Voortbouwend op Hegels universitaire colleges over esthetica, gegeven tussen 1818 en 1829, onderzoekt dit werk de kunst als een manifestatie van de absolute geest—wat Hegel „het schone ideaal” noemt. Hij volgt de ontwikkeling van de kunst door symbolische, klassieke en romantische stadia en behandelt vijf belangrijke kunstvormen, van architectuur tot poëzie. De tekst onderzoekt hoe de waarheid door schoonheid verschijnt en welke veranderende rol de kunst speelt in het menselijk bewustzijn.
Wikipedia-pagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Lectures_on_Aesthetics