«فلسفهٔ هنر زیبا، جلد ۱ (از ۴)» اثر گئورگ ویلهلم فریدریش هگل، مجموعهای از یادداشتهای درسی است که در سال ۱۸۳۵ منتشر شد. این اثر با تکیه بر درسگفتارهای دانشگاهی هگل دربارهٔ زیباییشناسی که بین سالهای ۱۸۱۸ و ۱۸۲۹ ارائه شدند، هنر را بهمثابه تجلی روح مطلق ــ چیزی که هگل آن را «ایدهآل زیبا» مینامد ــ بررسی میکند. او تحول هنر را در مراحل نمادین، کلاسیک و رمانتیک دنبال میکند و پنج شکل عمدهٔ هنر، از معماری تا شعر، را مورد بررسی قرار میدهد. این متن بررسی میکند که حقیقت چگونه از طریق زیبایی پدیدار میشود و نقش دگرگونشوندهٔ هنر در آگاهی انسان چیست.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Lectures_on_Aesthetics