„The Philosophy of Fine Art, volume 2 (of 4)” Georga Wilhelma Friedricha Hegla to kompilacja notatek z wykładów opublikowana w 1835 roku. Czerpiąc z uniwersyteckich wykładów Hegla o estetyce, wygłoszonych między 1818 a 1829 rokiem, dzieło to bada sztukę jako przejaw ducha absolutnego — tego, co Hegel nazywa „pięknym ideałem”. Śledzi rozwój sztuki przez stadia symboliczne, klasyczne i romantyczne, analizując pięć głównych form sztuki w porządku rosnącej wewnętrzności: architekturę, rzeźbę, malarstwo, muzykę i poezję. Ten wpływowy tekst nadal kształtuje filozoficzne debaty o naturze sztuki i jej historycznej ewolucji.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Lectures_on_Aesthetics