„Życie w Italii w okresie renesansu: Prelekcje przeprowadzone we Florencji w 1892 roku” autorstwa Masi i innych to dzieło historyczne napisane na końcu XIX wieku. Składa się z serii wykładów prezentowanych we Florencji, poświęconych ważnym postaciom i wydarzeniom z okresu renesansu w Italii, z szczególnym naciskiem na Lorenza de’ Medici oraz wpływ rodziny Medici na Florencję i całą Italię. Książka dotyka złożoności interpretacji historycznych oraz trwających debat na temat dziedzictwa Lorenza Wielkiego. Na początku tekstu przedstawiono dokładny opis postaci Lorenza de’ Medici, podkreślając różne opinie na temat jego charakteru – od uznania go za tyranę po widzenie w nim lidera, który przyczynił się do zjednoczenia Włoch. Autor rozmyśla nad tym, jak ocena tego historycznego postaci zmieniała się przez czas, pod wpływem politycznych warunków i osobistych uprzedzeń badaczy. Opowieść pokazuje paradoks dziedzictwa Lorenza: jednocześnie jest oskarżany o pielęgnowanie tyranii, a z drugiej strony chwalony za wkład w rozwój sztuki i ustabilizację Florencji. Taka złożona ocena stanowi przygotowanie do głębszego badania historii renesansu oraz ważnej roli rodziny Medici w tej epoce.