«Peregrinaciones» اثر روبن داریو، سفرنامهای است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر مشاهدات و تأملات نویسنده را در جریان بازدیدش از نمایشگاه جهانی ۱۹۰۰ در پاریس ثبت میکند و شهر و شگفتیهای هنری و معماری آن را به تصویر میکشد. روایت سرشار از توصیف است و سرزندگی این رویداد و همآمیزی فرهنگیِ ویژگیبخش پاریس را برجسته میکند. آغاز «Peregrinaciones» خواننده را در فضای پرهیاهوی پاریس، همزمان با برگزاری مقدمات نمایشگاه باشکوه، غرق میسازد. داریو آشوب و زیبایی معماری شهر را با زبانی زنده توصیف میکند و آن را به تصویری اسطورهای تشبیه میکند که از فراز برج ایفل دیده میشود. هنگامی که انبوه مردمی با پیشینههای گوناگون به شهر میآیند، او درباره اهمیت نمایشگاه در بزرگداشت خلاقیت و پیشرفت بشری تأمل میکند. نثر اثر پرآرایه و شاعرانه است و بر لذتهای هنر و فرهنگ تأکید دارد، در حالی که زمینه را برای سفر در نمایشگاه که در ادامه میآید فراهم میکند.