«Адрачэнне, або поўная аддача Боскаму Провіду» Жана П’ера дэ Касада — гэта духоўны трактат, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. Тэкст імкнецца даследаваць глыбокую цноту самаадрачэння дзеля Божай волі, падкрэсліваючы яе істотную ролю ў дасягненні святасці. Разважанні дэ Касада закранаюць звычайныя цяжкасці вернікаў у даверы да Боскага Провіду сярод жыццёвых выпрабаванняў. У пачатку твора ўводзіцца думка, што сапраўдная святасць вынікае з прызнання і прыняцця Божага парадку ў кожнае імгненне. Разглядаюцца небяспекі няправільнага разумення цноты адрачэння і падкрэсліваецца яе гістарычны кантэкст; адзначаецца, што памылковыя тлумачэнні ў мінулым, асабліва падчас квіетысцкай спрэчкі, прыводзілі да памылак у духоўнай практыцы. Праз розныя прынцыпы тэкст сцвярджае, што ўсё, што адбываецца — і радаснае, і балючае, — з’яўляецца праявай Божай волі і таму павінна прымацца з любоўю. Дэ Касад закладае аснову разумення таго, што праз поўную аддачу Божай задуме вернікі могуць знайсці супакой і паўнату ў сваім духоўным падарожжы.