«Ama Stelaro» Нуна Баэны — гэта зборнік літаратурных перакладаў і арыгінальных твораў, напісаных у пачатку XX стагоддзя. Тэкст уключае разнастайныя паэтычныя формы і кароткія п’есы, у якіх раскрываюцца такія тэмы, як каханне, прырода і самарэфлексія, дэманструючы творчыя здольнасці аўтара як у арыгінальнай творчасці, так і ў перакладзе з іншых моў. У пачатку «Ama Stelaro» чытачы знаёмяцца з інтрыгуючым псеўданімам «La Forgesito», які аўтар выкарыстоўвае як заслону таямніцы, каб абудзіць цікаўнасць да сваёй асобы. Першы раздзел уключае камічную аднаактовую п’есу пад назвай «La korvo kaj la vulpo» («Крумкач і ліса»), у якой два хлопчыкі, Альберта і Эдмунда, у гульнёвай форме абмяркоўваюць творчасць і поспехі ў вучобе, задаючы лёгкі і гумарыстычны тон. Іх узаемадзеянне адлюстроўвае тэмы саперніцтва паміж братамі, успрымання таленту і ціску адукацыйных чаканняў, адначасова намякаючы на больш глыбокія філасофскія пытанні пра прыроду натхнення і сутнасць арыгінальнасці ў мастацтве.