«غذا و اخلاق» اثر جی. اف. کلایمر، موعظهای است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر رابطه پیچیده میان عادات غذایی و رفتار اخلاقی را بررسی میکند و بر این نکته تأکید دارد که غذایی که مصرف میکنیم، مستقیماً بر شخصیت و انتخابهای اخلاقی ما تأثیر میگذارد. کلایمر بر ضرورت رویکردی جامع به سلامت تأکید میکند؛ رویکردی که بهزیستی جسمانی و معنوی را دربرگیرد. آغاز موعظه، استدلالی بنیادین را درباره پیوند سلامت جسمانی و درستکاری اخلاقی مطرح میکند و برای تأکید بر اهمیت انتخابهای غذایی، به منابع کتاب مقدس استناد میکند. کلایمر دیدگاههای رایجی را که جنبههای معنوی را بر سلامت جسمانی مقدم میدانند، نقد میکند و معتقد است عادات غذایی نامناسب نهتنها به بیماریهای جسمی، بلکه به کاستیهای اخلاقی نیز میانجامند. او این موضوع را با بررسی مورد جوانی سرکش توضیح میدهد که رفتار بدش به پرخوری و میگساری نسبت داده میشود و بدین ترتیب زمینه را برای بحثی گستردهتر درباره چگونگی شکلدادن انتخابهای غذایی به بهزیستی فردی و اخلاق اجتماعی فراهم میکند.