J. F. Klaymerning «Oziq-ovqat va axloq» asari XIX asr oxirlarida yozilgan va’zdir. Ushbu asarda ovqatlanish odatlari bilan axloqiy xulq-atvor o‘rtasidagi murakkab munosabat o‘rganilib, iste’mol qiladigan taomlarimiz fe’l-atvorimiz va axloqiy tanlovlarimizga bevosita ta’sir qilishi ta’kidlanadi. Klaymer jismoniy va ruhiy farovonlikni uyg‘unlashtiradigan sog‘liqni saqlashga yaxlit yondashuv zarurligini uqtiradi. Va’zning boshlanishida jismoniy salomatlik bilan axloqiy poklikni bog‘lovchi asosiy fikr ilgari surilib, oziq-ovqat tanlovining muhimligini ta’kidlash uchun Bibliyaga oid havolalar keltiriladi. Klaymer jismoniy salomatlikdan ko‘ra ruhiy jihatlarni ustun qo‘yadigan keng tarqalgan qarashlarni tanqid qiladi va noto‘g‘ri ovqatlanish odatlari nafaqat tana kasalliklariga, balki axloqiy tubanliklarga ham olib kelishini ta’kidlaydi. U buni yomon xulqi ochko‘zlik va ichkilikbozlik bilan izohlanadigan isyonkor yosh yigit misolida ko‘rsatadi; shu tariqa oziq-ovqat tanlovlari ham shaxsiy farovonlik, ham jamiyat axloqini qanday shakllantirishi haqidagi kengroq muhokamaga zamin yaratadi.