„Histoire de Marie-Antoinette, tom 1 (z 2)” Maxime’a de La Rocheterie to opracowanie historyczne napisane pod koniec XIX wieku. Dzieło poświęcone jest życiu Marii Antoniny, przedstawiając jej wychowanie oraz kontekst polityczny towarzyszący jej małżeństwu z francuskim delfinem. Narracja ma na celu wnikliwe ukazanie jej cech osobistych, wyzwań i oczekiwań społecznych, którym musiała sprostać jako królowa. Początek książki przedstawia wczesne lata życia Marii Antoniny, urodzonej 2 listopada 1755 roku w okresie ważnych wydarzeń historycznych, w tym niszczycielskiego trzęsienia ziemi w Lizbonie. Opisuje jej wychowanie na wiedeńskim dworze, podkreślając wpływ rodziców oraz trudności, z jakimi mierzyli się oni z powodu swoich obowiązków. Narracja porusza również kwestię jej edukacji, naznaczonej połączeniem czułości i pobłażliwości ze strony opiekunów, a także stopniowego uświadamiania sobie przyszłej roli królowej. Tekst utrzymany jest w ponurym tonie, zapowiadając wyzwania i oczekiwania, które zdefiniują jej losy we Francji.