„Historia Marii Antoniny, tom 2 (z 2)” autorstwa Maxime’a de La Rocheterie to relacja historyczna napisana pod koniec XIX wieku. Tom ten szczegółowo przedstawia życie i zmagania Marii Antoniny, ze szczególnym uwzględnieniem jej doświadczeń w burzliwych latach poprzedzających rewolucję francuską. Narracja oferuje bezstronne spojrzenie na jej charakter oraz wyzwania, z jakimi się mierzyła, gdy monarchia zaczęła się rozpadać w obliczu narastającego niezadowolenia. Początek książki wprowadza melancholijny ton, przechodząc do „bojowego” okresu życia Marii Antoniny. Rozpoczyna się od analizy jej tracącej popularności na tle entuzjastycznych, lecz naiwnych nadziei francuskiego ludu w 1789 roku. Narracja opisuje uroczyste otwarcie Stanów Generalnych, podczas którego królowa spotkała się z obojętnością i podejrzliwością, uosabiając narastający sprzeciw wobec monarchii. Widzimy, jak Maria Antonina zmaga się ze złowrogimi przeczuciami i rozpaczą, zwłaszcza w reakcji na bolesną stratę syna, delfina. Stanowi to punkt wyjścia do szerszej analizy politycznych sporów i osobistych tragedii, które towarzyszyły temu przełomowemu momentowi w historii Francji.