«Пра каханне» Стэндаля — філасофскі твор, створаны ў 1822 годзе, у якім даследуецца псіхалогія закаханасці. У цэнтры яго ўвагі — паняцце «крышталізацыі»: псіхічная метамарфоза, падчас якой закаханыя ўспрымаюць каханага чалавека праз змяняльную прызму, адкрываючы ў ім бясконцыя дасканаласці, незаўважныя для іншых. Натхнёны наведваннем аўстрыйскіх саляных шахт, дзе голыя галінкі пакрываюцца зіготкімі крышталямі, Стэндаль адлюстроўвае шлях ад абыякавасці да палкага кахання праз стадыі захаплення, прызнання, надзеі і асалоды.
Вікіпедыйная старонка пра гэтую кнігу: en.wikipedia.org/wiki/Crystallization_(love))