„O miłości” Stendhala to filozoficzne dzieło napisane w 1822 roku, które bada psychologię procesu zakochiwania się. Jego istotą jest pojęcie „krystalizacji” – rodzaju mentalnej transformacji, podczas której kochankowie dostrzegają swoją drugą osobę w nowym świetle, odkrywając niekończoną doskonałość, która może być niewidzialna dla innych. Stendhal, inspirowany wizytą w austrijskich kopalniach soli, gdzie nagie gałęzie pokrywały się błyskującymi krystalami, opisuje drogę od obojętności do gorącej miłości, przechodząc przez stadia podziwu, uznania, nadziei i radości.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Crystallization_(love))