«آخرین روز یک محکوم به اعدام» اثر ویکتور هوگو، رمانی است که در اوایل قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر تأملبرانگیز تجربههای روانی هولناکِ زندانیای محکوم به مرگ را بررسی میکند و بر آشفتگی عاطفی و تأملات اگزیستانسیال او در انتظار اجرای حکم اعدام تمرکز دارد. هوگو از طریق این تصویرپردازی تکاندهنده، پیامدهای اخلاقی مجازات اعدام و ساختارهای اجتماعیِ پشتیبان آن را به نقد میکشد. در آغاز روایت، شخصیت اصلی خود را زندانیِ در انتظار اعدام معرفی میکند که با سنگینی هولناک سرنوشت قریبالوقوعش دستوپنجه نرم میکند. او از زندگی روزمره و وهمآلود خود در میان دیوارهای زندان بیسِتر روایت میکند؛ جایی که یکنواختی حبس با اندیشههای مرگ و خاطرات گذرایی از آزادی شکسته میشود. زندانی ضمن دستوپنجه نرم کردن با هراس و ناامیدی خود، درباره پیامدهای گستردهتر مجازاتش تأمل میکند و ماهیت عدالت و شفقت انسانی را زیر سؤال میبرد. آغاز داستان لحنی اندوهبار ایجاد میکند و از خوانندگان دعوت میکند، همزمان با دنبال کردن کشمکش درونی شخصیت اصلی، با پرسشهای عمیق فلسفی درباره زندگی، اخلاق و وضعیت انسان مواجه شوند.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: fi.wikipedia.org/wiki/Kuolemaantuomitun_viimeinen_p%C3%A4iv%C3%A4