«دفاع از شعر و جستارهای دیگر» اثر پرسی بیش شلی، مجموعهای از نوشتههای فلسفی است که در اوایل قرن نوزدهم نگاشته شدهاند. این جستارها به موضوعات گوناگونی، از جمله عشق، ماهیت هستی، متافیزیک، اخلاق و جلوههای هنری انسان میپردازند. نثر شلی دفاع او از شعر را بهعنوان وسیلهای ضروری برای بیان عواطف و تخیل انسانی صورتبندی میکند و بر اهمیت آن در فرهنگ و جامعه تأکید میگذارد. آغاز این اثر کاوشی ژرف در مفهوم عشق ارائه میدهد و آن را نیرویی قدرتمند توصیف میکند که افراد را به یکدیگر و به جهان پیرامونشان پیوند میدهد. شلی درباره پیچیدگی عواطف انسانی تأمل میکند و بر اشتیاق به درک و همدلی با دیگران تأکید میورزد؛ اشتیاقی که وقتی چنین پیوندهایی به سرانجام مطلوب نمیرسند، اغلب به نومیدی میانجامد. او بر آن است که عشق نهتنها شور و اشتیاق، بلکه جنبهای بنیادی از هستی ماست و بشر را به جستوجوی زیبایی در همه اشکال حیات سوق میدهد. شلی با رویکردی تغزلی و فلسفی، زمینه را برای گفتوگویی عمیق درباره درهمتنیدگی تجربه انسانی فراهم میکند و بنیانی فلسفی برای دفاع خود از شعر بهعنوان هنری دگرگونکننده پی میریزد.