«Пары» Антона Паўлавіча Чэхава — гэта зборнік апавяданняў, напісаных у канцы XIX стагоддзя. Загаловачнае апавяданне праз прызму смелага закладу паміж заможным банкірам і маладым юрыстам раскрывае глыбокія тэмы чалавечай прыроды, маралі і каштоўнасці жыцця. У апавяданні даследуюцца псіхалагічныя выпрабаванні, з якімі сутыкаюцца ўдзельнікі закладу, асабліва ўплыў доўгатэрміновай спрэчкі на жыццё абодвух. У пачатку «Пары» дзеянне разгортваецца цёмнай восеньскай ноччу, калі стары банкір успамінае вечарыну, якую ён ладзіў пятнаццаць гадоў таму. Размова гасцей пераходзіць да смяротнага пакарання, распальваючы гарачую дыскусію, якая прыводзіць да таго, што банкір імпульсіўна закладае два мільёны рублёў супраць свабоды юрыста, калі той правядзе пятнаццаць гадоў у зняволенні. Па меры развіцця сюжэта апавяданне прасочвае пакутлівы вопыт юрыста, які ў зняволенні перажывае адзіноту і займаецца навучаннем, у той час як банкір змагаецца з наступствамі свайго закладу; у выніку раскрываюцца тэмы адчаю, страчаных каштоўнасцей і экзістэнцыяльных роздумаў. Гэтая пачатковая частка прапануе чытачам задумацца пра сутнасць свабоды і маральныя дылемы, звязаныя з чалавечым існаваннем.