Anton Pavlovich Chexovning “Garov” asari XIX asr oxirida yozilgan qisqa hikoyalar to‘plamidir. Sarlavha hikoyasi badavlat bankir va yosh advokat o‘rtasidagi dadil garov misolida inson tabiati, axloq va hayotning qadri kabi teran mavzularni tadqiq etadi. Hikoya garovga aloqador qahramonlar duch keladigan ruhiy kurashlarni chuqur yoritadi, ayniqsa uzoq muddatli garov ularning hayotiga ko‘rsatgan ta’siriga e’tibor qaratadi. “Garov” hikoyasi qorong‘i kuz kechasida boshlanadi: keksa bankir bundan o‘n besh yil avval uyushtirgan ziyofatini eslaydi. Mehmonlar o‘rtasidagi suhbat o‘lim jazosiga borib taqaladi va qizg‘in munozarani keltirib chiqaradi. Natijada bankir o‘ylamasdan advokatning o‘n besh yil qamoqda o‘tirishi evaziga uning erkinligiga qarshi ikki million rubl tikadi. Voqealar rivoji davomida advokatning qamoqda kechirgan yolg‘izlik va bilim olishga to‘la azobli tajribasi tasvirlanadi, bankir esa o‘z garovining oqibatlari bilan kurashadi. Oxir-oqibat, asarda umidsizlik, yo‘qotilgan qadriyatlar va ekzistensial mushohada mavzulari ochib beriladi. Ushbu kirish qismi o‘quvchilarni erkinlikning mohiyati va inson mavjudligi atrofidagi axloqiy ikkilanishlar haqida savol berishga undaydi.