„Pokój Jakuba” Virginii Woolf to powieść wydana w 1922 roku. Opowieść przesuwa się w czasie od dzieciństwa Jakuba Flandersa przez okres jego studiów w Kambridży aż po dorosłość w Anglii sprzed II wojny światowej, ale z jedną radykalną odmianą: sam Jakub pozostaje nieuchwytny – jest znany wyłącznie z opini innych osób. Kobiety w jego życiu, wliczając powściżoną Clarę Durrant oraz bohemską artystkę Florindę, dają nam ujęcia tego człowieka, który istnieje raczej jako „brak” niż jako „obecność”. To eksperymentalne dzieło modernistyczne wzbudza u czytelników poczucie pustki i niejednoznaczności – bo główny bohater jest przedstawiany poprzez wspomnienia i doświadczenia, a nie przez konkretną rzeczywistość.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Jacob%27s_Room