„Ewolucja uzbrojenia marynarki wojennej” autorstwa Fredericka Leslie Robertsona to dzieło historyczne napisane na początku XX wieku. Książka dokonuje analizy istotnych postępów w dziedzinie technologii i uzbrojenia marynarki wojennej, szczególnie w XIX stuleciu, obejmując rozwoj okrętów, broni strzałowej oraz systemów napędowych. Robertson, inżynier wojskowy w Królewskiej Marynarki Wojennej, postarał się uzupełnić luki w popularnej literaturze dotyczącej historii marynarki wojennej, prezentując informacje o technicznych aspektach i rozwoju materiałów, które wpłynęły na kształt współczesnych sił morskich. Na początku swojej pracy autor przedstawia temat architektury okrętów i ich ewolucji, skupiając się na ograniczeniach wcześniejszych projektów – zwłaszcza żaglowców, które do XIV stulecia nie mogły równać się z manewrowością galerii pływających siłą wioseł. Omawia również postępowe innowacje, które doprowadziły do wdrożenia artylerii, a także wynalezienie kompasu morskiego – elementów, które razem znacząco zmieniły charakter bitew morskich. Robertson podkreśla historyczne wyzwania stojące przed projektantami i budowniczymi okrętów, pokazując zależność między rozwojem technologii marynarki wojennej a strategiami prowadzenia działań wojskowych w różnych epokach.