کتاب «Tractatus Logico-Philosophicus» نوشته لودویگ ویتگنشتاین، اثری فلسفی است که در طول جنگ جهانی اول نوشته شد و در سال ۱۹۲۱ منتشر گردید. این اثر سعی دارد رابطه بین زبان و واقعیت را تعریف کند و مرزهای علم را مشخص نماید. این کتاب که شامل ۵۲۵ جمله اعلامی با شمارهگذاری سلسلهمراتبی است، هفت فرضیه اصلی را بدون استفاده از استدلالهای سنتی ارائه میدهد. این اثر تأثیر عمیقی بر فلسفه قرن بیستم، بهویژه پوزیتیویسم منطقی، گذاشت؛ هرچند ویتگنشتاین بعدها بسیاری از ایدههای آن را مورد انتقاد قرار داد. جمله پایانی مشهور این کتاب به بررسی مرزهای بیانات معنادار میپردازد.
صفحه ویکیپدیا مربوط به این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Tractatus_Logico-Philosophicus