Ludwig Wittgenstein’ın “Tractatus Logico-Philosophicus” adlı eseri, I. Dünya Savaşı sırasında yazılmış ve 1921 yılında yayımlanmış bir felsefi çalışmadır. Bu eser, dil ile gerçeklik arasındaki ilişkiyi tanımlamayı ve bilimin sınırlarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Hiyerarşik olarak numaralandırılmış 525 ifadan oluşan bu eser, geleneksel argümanlardan yararlanmadan yedi ana önerme sunmaktadır. Eser, özellikle mantıksal pozitivizmi etkileyerek yirminci yüzyıl felsefesine derin bir iz bırakmıştır; ancak Wittgenstein daha sonra bu eserde yer alan birçok fikri eleştirmiştir. Eserin ünlü son cümlesi ise anlamlı ifadenin sınırlarına değinmektedir.
Bu kitap hakkındaki Wikipedia sayfası: en.wikipedia.org/wiki/Tractatus_Logico-Philosophicus