„Le tragedie, gl'inni sacri e le odi di Alessandro Manzoni” autorstwa Alessandro Manzoniego to zbiór tragedii, hymnów religijnych i ód napisanych na początku XIX wieku. Dzieło to gromadzi dorobek poetycki autora z okresu ożywienia literatury włoskiej, ukazując motywy odwołujące się zarówno do sfery sacrum, jak i dramatu. Manzoni jest uznawany za jedną z najwybitniejszych postaci włoskiego romantyzmu, a jego zainteresowanie kwestiami moralnymi i filozoficznymi przenika całą twórczość. Wprowadzenie do zbioru przedstawia kontekst dzieł Manzoniego, opisując poszczególne etapy i najważniejsze momenty jego kariery poetyckiej. Zawiera refleksję nad jego wcześniejszymi próbami, takimi jak „Carme in morte dell'Imbonati” i „Urania”, ukazując ewolucję poety od naśladownictwa ku oryginalnej ekspresji. Ponadto zarysowuje tło historyczne, które wpłynęło na jego twórczość, oraz porusza kwestie osobistych doświadczeń, w tym jego konwersji i kontaktów z ważnymi postaciami kulturalnymi epoki. Początkowe rozdziały sugerują głęboką introspekcję oraz drogę ku duchowej i artystycznej dojrzałości, przygotowując grunt pod doniosłe tematy podejmowane w kolejnych hymnach i tragediach.