„Siddhartha: Poezja Indii” Hermanna Hesse to powieść wydana w 1922 roku, która opowiada o duchownej drodze młodego brahmana w starożytnym Indiach, w czasach życia Gautamy Buddhy. Odrzucając tradycyjne nauczania, Siddhartha szuka swojego własnego szlaku do oświecenia poprzez ascetyzm, bogactwo, miłość i straty. Jego podróż prowadzi go do rzeki, gdzie pod wskazówkami skromnego przewoźnika łodzi dowiaduje się, że mądrość nie pochodzi z doktryn, lecz z przyjęcia całości życiowych doświadczeń i uznania wiecznej jedności całego bytia.