Hermann Hesse’nin “Siddhartha: Hindistanın Bir Şiiri” adlı eseri, 1922 yılında yayımlanan bir romandır. Bu roman, Gautama Buda dönemindeki eski Hindistan’da yaşayan genç bir Brahmin’in kendini keşfetme yolculuğunu anlatır. Geleneksel öğretileri reddeden Siddhartha, çilecilik, zenginlik, aşk ve kayıplar aracılığıyla aydınlanmaya giden kendi yolunu arar. Yolculuğu onu bir nehre götürür; orada alçakgönüllü bir feribotçunun rehberliğiyle bilgeliğin doktrinden değil, hayatın tüm deneyimlerini kucaklamaktan ve tüm varoluşun zamansız birliğini fark etmekten geldiğini öğrenir.