«Псіхааналітычнае даследаванне сям’і» Дж. К. Флюгеля — навуковае выданне, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. У гэтай працы даследуюцца псіхалагічныя дынамікі ў сямейных адносінах, асабліва праз прызму псіхааналізу; раскрываецца роля любові, нянавісці і несвядомых матывацый, якія фарміруюць сямейнае ўзаемадзеянне і развіццё асобы. Тэкст закліканы паказаць, як гэтыя раннія сямейныя сувязі ўплываюць на фарміраванне асобы і патэнцыйна адбіваюцца на больш шырокіх сацыяльных адносінах. У пачатку працы чытач знаёміцца з фундаментальнай сувяззю паміж псіхалагічным развіццём і сямейнай дынамікай. Флюгель акрэслівае неабходнасць усёабдымнага разумення эмоцый і канфліктаў, якія ўзнікаюць у сямейным асяроддзі, сцвярджаючы, што гэтыя элементы не толькі ўплываюць на індывідуальны характар, але і фарміруюць грамадскія нормы. Аўтар падкрэслівае значнасць ранніх прыхільнасцяў, такіх як сувязі паміж бацькамі і дзецьмі, і ўводзіць ключавыя псіхааналітычныя паняцці, такія як выцясненне і Эдыпаў комплекс, паказваючы на іх значнасць для нармальнага і анамальнага псіхалагічнага развіцця. Гэты пачатковы раздзел стварае аснову для больш глыбокага даследавання псіхалагічных працэсаў і сцвярджае, што разуменне сямейнай дынамікі мае вырашальнае значэнне для вырашэння больш шырокіх маральных і сацыяльных праблем таго часу.