‘De psychanalytische studie van de familie’ van J.C. Flugel is een wetenschappelijk werk dat werd geschreven in het begin van de 20ste eeuw. In dit boek wordt de psychologische dynamiek binnen familiebanden onderzocht, met name door middel van de psychanalyse. Er worden inzichten gegeven in de rol van liefde, haat en onbewuste motieven die de interacties binnen een familie en de individuele ontwikkeling beïnvloeden. Het boek belooft te laten zien hoe deze vroege familiebanden de vorming van de persoonlijkheid bepalen en potentieel ook bredere sociale relaties kunnen beïnvloeden. In het inleidende gedeelte wordt de lezer kennisgebracht met de fundamentele relatie tussen psychologische ontwikkeling en familiedynamiek. Flugel benadrukt de noodzaak om een volledig begrip te hebben van de emoties en conflicten die in familieomgevingen optreden; deze elementen beïnvloeden niet alleen het individuele karakter, maar vormen ook maatschappelijke normen. De auteur legt de belangrijke rol van vroege banden tussen ouders en kinderen nadruk op en introduceert belangrijke psychanalytische concepten als onderdrukking en de Oedipuscomplex, waarbij wordt aangegeven hoe deze concepten relevant zijn voor zowel normale als abnormale psychologische ontwikkeling. Dit inleidende gedeelte legt de basis voor een dieper onderzoek naar psychologische processen en stelt dat het begrijpen van familiedynamiek essentieel is om grote morele en sociale uitdagingen van die tijd aan te gaan.