„Psychoanalityczne badanie rodziny” autorstwa J.C. Flugela to naukowa publikacja napisana na początku XX wieku. W tym dziele badane są psychologiczne dynamiki w relacjach rodzinnych, zwłaszcza z perspektywy psychoanalizy, a także rola miłości, nienawiści oraz nieświadomych motywacji w kształtowaniu interakcji rodzinnych i rozwoju osobistym. Tekst przybliża, w jaki sposób te wcześniejsze więzi rodzinne wpływają na formowanie osobowości oraz potencjalnie na szersze społeczne relacje. Wstęp do tej publikacji zapoznaje czytelnika z fundamentalną zależnością pomiędzy rozwojem psychologicznym a dynamiką rodzinnej. Flugel podkreśla konieczność gruntownego zrozumienia emocji i konfliktów występujących w środowisku rodzinnym, twierdząc, że te elementy wpływają nie tylko na charakter jednostki, ale także na kształtowanie społecznych norm. Autor zaznacza znaczenie wcześniejszych więzi, np. pomiędzy rodzicami a dziećmi, i prezentuje kluczowe pojęcia psychoanalizy, takie jak represja i kompleks Oedypa, wskazując na ich związek z normalnym i nietypowym rozwojem psychicznym. Ten wstępny rozdział przygotowuje grunt dla dalszego badania psychologicznych procesów i argumentuje, że zrozumienie dynamiki rodzinnej jest kluczowe do rozwiązania istotnych moralnych i społecznych problemów epoki.