„Ostatnia wiosna: powieść” Memini jest powieścią napisaną na początku XX wieku. Opowiada historię Mariny Negroni – pięknej dwudziestopięciolatki, która musi stawić czoła społecznym oczekiwaniom dotyczącym małżeństwa oraz swoim własnym pragnieniom. Narracja dotyka tematów tożsamości, osobistych ambicji oraz złożoności relacji w najwyższych sferach społecznych. Na początku powieści poznajemy Marinę w momencie, gdy starannie przygotowuje się do ważnego wydarzenia towarzyskiego. Choć jest niezwykle piękna, jej myśli pokazują przenikające pod tę powierzchnię rozczarowanie i upór. Gdy powraca do domu matki, odkrywamy złożone stosunki, które łączą ją z swoją matką – hrabinią, która gorąco pragnie, by Marina wyszła za mąż za odpowiedniego partnera. Atmosfera w powieści jest pełna oczekiwaniń; postaci rozmawiają o swoich romantycznych ambicjach oraz o komplikacjach, które mogą wyniknąć z nacisków społecznych. W toku interakcji Marinę z różnymi osobami – wliczając jej matkę i zbliżającego się kandydata na męża – powstaje scena, która umożliwia dogłębne eksplorowanie tematów miłości, obowiązków oraz emocjonalnej odporności.