„Sex i charakter“ Otto Weiningera to tekst filozoficzny napisany na początku XX wieku. Książka bada złożone stosunki pomiędzy płciami, starając się redukować duchowe różnice mężczyzn i kobiet do jednego zasadniczego principu opartego na koncepcji charakterologii. Weininger prezentuje swój system poprzez charakterystykowanie typów seksualnych z perspektywy filozoficznej i biologicznej, co umożliwia zrozumienie złożoności ludzkiej seksualności. Wstęp do dzieła przygotowuje grunt pod ambitną analizę dynamiki płci, wskazując, że tradycyjne kategorizacje mężczyzn i kobiet ignorują subtelności ludzkiej tożsamości. Autor krytykuje powierzchowne binarystyczne rozróżnienia często używane w dyskusjach o płci, postulując zamiast tego uznawanie stopniowych różnic i przejściowych form pomiędzy płciami. Poprzez odniesienie do embriologicznego rozwoju oraz zmienności seksualnych cech Weininger zakłada podstawy dla dogłębnej analizy, która ma na celu odkrycie fundamentalnych zasad przyciągania pomiędzy osobami różnych płci oraz filozoficznych implikacji seksualności. W rezultacie autor twierdzi, że indywidualne tożsamości nie mogą być jednoznacznie klasyfikowane, lecz istnieją w formie spektrum męskości i kobiecości.