‘Frutti proibiti’ van Salvatore Farina is een roman die werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. De vertelling neemt de lezer mee in het leven van Riccardo Celesti, een romantische en enigszins melancholische man die worstelt met de complexiteiten van liefde, herinneringen en de tijd die voorbijgaat. Het boek verkent thema’s als onbeantwoordde liefde, maatschappelijke verwachtingen en de invloed van verleden relaties op huidige gevoelens. In het begin van de roman wordt Riccardo Celesti voorgesteld als een aantrekkelijke en romantische held, wiens vrolijke humeur afwisselt met momenten van diepe reflectie en existentiële angst. Hij leeft in een chaotisch maar artistiek ingericht milieu dat zijn bohemianistische levensstijl weerspiegelt. Door zijn interacties – vooral met brieven van zijn vroegere liefdes – wordt de spanning tussen zijn idealistische visie op liefde en de harde werkelijkheid van het leven en relaties duidelijk. De eerste contacten met Camilla, een oude liefde, en Bice, een naieve maar liefdevolle jongere vrouw, zetten de toon voor een rijke emotionele verhaallijn.