„Frutti proibiti” Salvatore Fariny to powieść napisana na końcu XIX wieku. Opowieść zaprasza czytelników do życia Riccardo Celesti – romantycznego i nieco melancholijnego bohatera, który stara się poradzić z złożonościami miłości, pamięci oraz upływu czasu. Książka dotyka tematów takich jak nieskuteczna miłość, społeczne oczekiwania oraz wpływ przeszłych związków na obecną emocjonalność bohatera. W prologu powieści prezentuje się Riccardo Celesti jako atrakcyjnego i zdawa się by to romantycznego bohatera, którego optymistyczny nastrój przeplata się z chwilami głębokiej refleksji i egzistencjalnego strachu. Żyje w chaotycznym, ale artystycznie zdobionym otoczeniu, które odzwiercza jego bohemianski styl życia. Poprzez jego interakcje, zwłaszcza listy od dawno minionych miłości, tekst wykazuje konflikt pomiędzy idealistycznymi poglądami Riccardo na miłość a surową rzeczywistością życia i związków. Początkowe sceny wskazują na głębokie psychologiczne rozmyślenia bohatera – on balansuje pomiędzy uczuciami do Camilli, dawnej miłości, a przyciąganiem do Bice, naivnej, ale pełnej miłości młodszej kobiety, co stwarza podstawę dla bogatej emocjonalnej narracji.