Ellen Gould Harmon White’ın “Eğitim” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında kaleme alınmış bir eğitim incelemesidir. Eser, gerçek eğitimin doğasını ve amacını ele alırken, bireylerin ruhsal, zihinsel ve fiziksel açıdan bütünsel gelişimindeki rolünü vurgular. Kitap, ele aldığı konular aracılığıyla geleneksel eğitim anlayışlarını yeniden tanımlamayı amaçlar ve öğrenme için ilahi ve ahlaki bir temel önerir. Yazar, “Eğitim”in başında gerçek eğitimin yalnızca akademik bilgiyi aşarak kişinin Tanrı ve dünyayla ilişkisine dair daha derin bir anlayışı kapsadığını ileri sürerek çerçeveyi oluşturur. White, eğitimin amacının bireyleri yalnızca şimdiki yaşama değil, sonsuz yaşama da hazırlamak olduğunu vurgular ve görüşlerini açıklamak için İncil’den alıntılara başvurur. Giriş bölümünde karakter gelişiminin, ahlaki dürüstlüğün ve ilahi bilgeliği arayışın önemi ele alınır; Tanrı’nın bizzat insanlığa öğretmenlik ettiği ideal eğitim ortamı olarak Aden sunulur ve böylece gelecek nesillerin hem eğitimde hem de yaşamda izleyeceği bir model ortaya konur.