«قلعهٔ دو شیطان و داستانهای دیگر» اثر کارولی اوتووش مجموعهای از روایتهای تاریخی است که احتمالاً در اواخر قرن نوزدهم نوشته شدهاند. این کتاب به موضوعاتی چون کشمکش، خیانت و مبارزاتی میپردازد که اشراف مجارستان در دوران پرتلاطم با آنها روبهرو بودند؛ بهویژه از دریچهٔ نگاه دو رهبر بدنام راهزنان که از آنها با عنوان شیطان سفید و شیطان سیاه یاد میشود. در آغاز داستان، با فضای تاریخی دوران شاهزادهٔ مجارستان، راکوتسی، و چالشهایی آشنا میشویم که او در برابر خیانتهای داخلی و تهدیدهای خارجی، بهخصوص نیروهای امپراتوری و جناحهای شورشی، با آنها مواجه بود. روایت ظهور دو سردستهٔ بدنام راهزنان، بالییکا و واسیزیلی، را ترسیم میکند که در جستوجوی قدرت و بدنامی در سراسر مناطق مجارستان، ائتلافی خطرناک تشکیل میدهند. اعمال بیرحمانهٔ آنان علیه دهقانان و اشراف، پسزمینهای از ترس، فریبکاری و فقدان ایجاد میکند؛ در حالی که شخصیت پاتکوش دانی هنگامی معرفی میشود که سفری را آغاز میکند؛ سفری سرشار از نوید قهرمانی و پیچیدگیِ یافتن راه در چنین دوران خطرناکی.