„A két ördög vára és egyéb elbeszélések” Károlya Eötvösa to zbiór narracji historycznych, najprawdopodobniej napisany pod koniec XIX wieku. Książka zgłębia motywy konfliktu, zdrady i zmagań, z jakimi mierzyła się węgierska szlachta w burzliwych czasach, zwłaszcza przez pryzmat dwóch osławionych przywódców bandyckich, określanych mianem Białego Diabła i Czarnego Diabła. Na początku opowieści zostajemy wprowadzeni w scenerię historyczną z czasów węgierskiego księcia Rákóczego oraz wyzwania, przed jakimi stanął on w obliczu zarówno wewnętrznej zdrady, jak i zagrożeń zewnętrznych, zwłaszcza ze strony sił cesarskich i zbuntowanych frakcji. Narracja ukazuje wzrost dwóch osławionych przywódców zbójeckich, Balyiki i Vasziliego, którzy zawierają niebezpieczny sojusz w dążeniu do władzy i niesławy na obszarach Węgier. Ich okrutne działania wobec chłopstwa i szlachty tworzą tło strachu, manipulacji i strat, podczas gdy postać Patkósa Daniego zostaje przedstawiona, gdy wyrusza w podróż pełną obietnicy heroizmu i złożoności odnajdywania się w tak niebezpiecznych czasach.