کتاب «انتقاد عقل خالص» نوشته ایمانوئل کانت، اثری فلسفی است که در سال ۱۷۸۱ منتشر شد. کانت در این اثر محدودیتها و دامنهی متافیزیک را با بررسی آنچه عقل میتواند بدون تجربه کسب کند، مورد تحلیل قرار میدهد. او ایدههای نوآورانهای دربارهی فضا، زمان و دانش مطرح کرده و سنتهای راسیونالیستی و تجربیگرایانه را به چالش میکشد. سؤال اصلی این است: چگونه میتوانیم دانشی داشته باشیم که هم ضروری باشد و هم به درک ما افزوده شود؟ این پرسش تأثیر عمیقی بر فلسفهی غربی گذاشت.
صفحه ویکیپدیا مربوط به این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Critique_of_Pure_Reason de.wikipedia.org/wiki/Kritik_der_reinen_Vernunft