„Srebrna domina; albo Szepty z boku – społeczne i literackie” autorstwa Marie Corelli to dzieło satyry literackiej napisane w końcu XIX wieku. Ten tekst połącza krytykę społeczną z humorystycznymi obserwacjami dotyczącymi ówczesnych norm i postaci w życiu publicznym, szczególnie skupiając się na hipokryzji w literaturze i polityce. Opowiadacz otwarczo analizuje społeczne realia, parodując znane osobowości i komentując pretensję panującą w elitarnych kręgach. W prologu pojawia się narrator w maskie, który przychodzi na gwarne towarzystwo i z uśmiechem oraz lekcemnie obserwuje chaotyczne zachowania uczestników. Poprzez dowcipne monologi wyraża zniesmaczenie powierzchniowością i moralnymi porażkami zarówno wyższych sfer społecznych, jak i mediów. Kwestionuje pojęcie przyjaźni i wrogiej zawiści, pokazuje absurdy ustalonych norm społecznych i wyraża chęć krytyki dwulicznego charakteru epoki, działając przy tym jako bezstronny obserwator. To stwarza podstawę do eksploracji tematów takich jak tożsamość, prawda oraz często komiczna, a jednocześnie głęboka natura ludzkiej zachowawki.