„Wycieczki i obrazy Hiszpanii w czasach wojny” autorstwa Luiza G. Urbiny to podróżnicza opowieść napisana na początku XX wieku. Książka zawiera osobiste refleksje i doświadczenia Urbiny jako korespondenta kubańskiej gazety podczas jego wizyty w Hiszpanii w okresie I wojny światowej. Autor opisuje hiszpańską kulturę, krajobrazy oraz ludzi, łącząc to z ogólnym kontekstem emocjonalnych zamieszek wynikających z wojny. W rozpoczęciu tekstu Urbina opowiada o swoim przybyciu do Hiszpanii, wyrażając podziw i ciekawość względem tego kraju i jego ludzi. Reflektuje nad kontrastem między żywymi wspomnieniami z Hawany a chłodnym, zasnutym mgłą klimatem Nowego Jorku, który określa jako melancholijny. Tonalita tekstu jest zarówno introwertyczna, jak i poetyczna; Urbina dzieli się anegdotami i barwistymi obrazami, ukazując złożone stosunki pomiędzy jego ojczyzną a Hiszpanią, a także nostalgię i nadzieje, które żywi wobec obu tych miejsc. To stwarza podstawę dla bogatej eksploracji kulturowego krajobrazu Hiszpanii w okresie burzliwych wydarzeń w historii.